Complimenten

Complimenten die aan kinderen gegeven worden, stimuleren vaak een van de twee mindsets.
Vaak geven ouders/trainers/coaches onbewust de verkeerde soort complimenten.
Dit zijn complimenten die de statische mindset stimuleren.
Deze complimenten worden met een positieve intentie gegeven,
maar doordat ze de verkeerde mindset stimuleren, zorgen ze op lange termijn voor negatieve gevolgen.

Welke soort complimenten stimuleert de statische mindset en welke soort de groei mindset?

Kort gezegd komt het erop neer dat statische complimenten een kind zijn talenten, aangeboren capaciteiten of de uitkomst belonen. De statische complimenten zijn gericht op stabiele kenmerken van iemand. Terwijl groei complimenten inspanning, doorzetten en aanpak belonen. De groei complimenten zijn veel meer op ontwikkeling gericht.
In het figuur hieronder staan enkele voorbeelden uit het dagelijks leven.

Zoals uit de voorbeelden hierboven blijkt zijn er aardig wat verschillen tussen de soorten complimenten die de twee mindsets stimuleren. Na een analyse blijken dit de ste verschillen tussen de twee soorten complimenten te zijn:

Het probleem met de statische complimenten is dat ze bij een kind de statische mindset stimuleren.

Dit zal op lange termijn negatieve gevolgen hebben voor de talentontwikkeling van het kind.

 

Zijn de statische complimenten nou eigenlijk wel echt zo een groot probleem?

Volgens ons is dit zeker een probleem!

 

Er heerst momenteel namelijk een idee dat wij als ouder/trainer/coach kinderen vooral veel zelfvertrouwen moeten geven. Wanneer kinderen zelfvertrouwen hebben, zullen ze zich beter ontwikkelen in hun sport.

Daarnaast zullen ze door dit zelfvertrouwen ook meer plezier hebben in hun sport.

 

Er is echter een probleem gaande: slaan wij hier niet in door? Zijn wij niet teveel complimentenmachines geworden?

Hieronder een mooi voorbeeld van de Carol Dweck (psychologe gespecialiseerd in de mindset theorie):

           "In de Verenigde Staten is een hele generatie verpest door de opvatting van ouders dat kinderen bij elk wissewasje
            moeten horen hoe goed ze wel niet zijn. Coaches van de topteams van Amerikaanse universiteiten komen in wanhoop
            bij mij uit omdat de jeugdige sporters niet meer in staat zijn om iets te leren van de coach omdat ze altijd hebben
            gehoord dat ze geweldig zijn. Deze boodschap maakt dat mensen kritiek niet meer accepteren
            en dus ook hun vermogen om te leren zijn kwijtgeraakt".

 

Ook in Nederland merken wij steeds meer dat jonge sporters het vermogen om te leren kwijtraken,

doordat ze niet meer met kritiek om kunnen gaan.

Aangezien kinderen al zo vaak hebben gehoord hoe goed ze wel niet zijn,

kunnen ze niet omgaan met kritiek waaruit blijkt dat ze ergens nog niet goed in zijn.

Deze sportende kinderen zitten vast in hun statische mindset.

 

Het probleem is dat deze statische mindset vaak onbewust door ouders/trainers/coaches werd gestimuleerd door de statische complimentjes die ze altijd gaven aan de sporters.

Deze ouders/trainers/coaches hadden een positieve intentie met hun complimentjes,

maar hebben onbedoeld ervoor gezorgd dat kinderen gevangen komen te zitten in een statische mindset.

 

Wij hebben als ouders/trainers/coaches soms teveel het idee dat wij door middel van statische complimentjes onze kinderen zelfvertrouwen kunnen geven.

 

Echter is zelfvertrouwen wel iets dat wij kinderen zomaar kunnen geven?

Volgens ons kunnen wij kinderen geen zelfvertrouwen geven door statische complimentjes te geven! (“Jullie hebben weer gewonnen, wat een supertalent ben je”). Op korte termijn zal het zelfvertrouwen van het kind misschien even stijgen.
Maar wat gebeurt er als het kind verliest? Of wanneer het iets nieuws moet leren waarin het nog niet zo goed is?
Als een kind bij een goede prestatie hoort dat het een supertalent is, wat gebeurt er dan met een kind als het minder goed presteert..... Hiermee bedoelen we maar te zeggen dat het soort zelfvertrouwen dat we een kind geven door statische complimentjes erg breekbaar is.

 

Wel kunnen we ervoor zorgen dat kinderen zelfvertrouwen krijgen.

Dit kan goed door middel van het geven van groei complimentjes.

Hiermee laten we kinderen goed zien hoe zij zich ontwikkeld hebben (“Wat een vooruitgang heb je geboekt!
De vorige keer kon je nog niet zo ver schieten, maar nu schiet je echt ver!”).

 

Daarnaast stimuleren de groei complimentjes, inzet en doorzettingsvermogen.

Het gaat er in eerste instantie niet om dat wij onze kinderen te veel complimentjes geven, maar wel dat wij de verkeerde complimentjes geven. Verkeerde complimentjes zijn complimenten die de statische mindset stimuleren, met alle nare gevolgen van dien. Hieronder een mooi voorbeeld uit de sportwereld om te illustreren wat statische complimenten voor gevolgen kunnen hebben:
Alexander Büttner vertelt in de Voetbal International (Nummer 1 van 2012) waarom veel van zijn teamgenoten uit de jeugdopleiding van Ajax (en later Vitesse) het profvoetbal niet gehaald hebben:

           "Veel teamgenoten hadden ouders die alleen maar tegen hen zeiden hoe goed ze wel niet konden voetballen.
            Veel van hen hebben het niet gered, omdat ze snel tevreden waren. Dat heb ik nooit gehad."

 







Website built by